ข้อมูลงานวิจัย
 
ชื่อโครงการ (ภาษาไทย) : โครงการวิจัยการฟื้นฟูแหล่งอาหารและความหลากหลายทางชีวภาพของชุมชน จ. เชียงใหม่ น่าน แม่ฮ่องสอน และกาญจนบุรี
ชื่อโครงการ (ภาษาภาษาอังกฤษ) : Restoration of Food Resource and Biodiversity in the Community
ปีงบประมาณที่เสนอขอ : 2553
ยุทธศาสตร์ : การวิจัยและพัฒนา
แผนงาน : งานวิจัยเชิงปฏิบัติการในพื้นที่ขยายผลโครงการหลวง
คำสำคัญ (Keywords) : ผักพื้นบ้าน สมุนไพรท้องถิ่น ภูมิปัญญาท้องถิ่น ความหลากหลายทางชีวภาพบนพื้นที่สูง
ระยะเวลาดำเนินโครงการ : 1 ตุลาคม 2009  ถึง 30 กันยายน 2010
สถานะ : เสร็จสิ้นงานวิจัย
งบประมาณทั้งโครงการ : 3,243,600.00 บาท
เงินสนับสนุนโครงการ : -
 
พื้นที่ดำเนินการ : 1. ดอยปุย
2. ป่ากล้วย
3. ปางยาง
4. ป่าแป๋
5. โป่งคำ
6. ผาแตก
7. แม่มะลอ
8. ลุ่มน้ำปิงตอนบน บ้านปางแดงใน
9. ลุ่มน้ำปิงตอนบน บ้านปางมะโอ
10. ลุ่มน้ำปิงตอนบน บ้านห้วยเป้า
11. สบโขง
12. ห้วยเขย่ง
13. โหล่งขอด
14. ลุ่มน้ำปิงน้อย
15. ลุ่มน้ำแม่หาด
16. ลุ่มน้ำของ
17. ลุ่มน้ำปาย
18. ลุ่มน้ำแม่สะมาด-ห้วยหมากกลาง
19. ลุ่มน้ำสะงา
 
บทคัดย่อ(ภาษาไทย) : โครงการวิจัยการฟื้นฟูแหล่งอาหารและความหลากหลายทางชีวภาพของชุมชน ดำเนินการต่อเนื่องมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 โดยกระบวนการมีส่วนร่วมกับ 18 ชุมชน ใน 4 จังหวัด ได้แก่จังหวัดเชียงใหม่ น่าน แม่ฮ่องสอน และกาญจนบุรี โดยมีเป้าหมายเพื่อให้แหล่งอาหาร สมุนไพร และพลังงาน ในท้องถิ่นและป่าธรรมชาติ ได้รับการฟื้นฟูและอนุรักษ์เพื่อการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืน สร้างความมั่นคงทางด้านอาหารให้กับชุมชนบนพื้นที่สูง โดยกระบวนการวิจัยมี 6 ขั้นตอน ประกอบด้วย (1) การศึกษาภูมิปัญญาท้องถิ่นและสังเคราะห์องค์ความรู้การใช้ประโยชน์จากพืชท้องถิ่น (2) การคัดเลือก รวบรวม และศึกษาวิธีการเพาะขยายพันธุ์และการบำรุงรักษาพืชท้องถิ่นที่เหมาะสม (3) สนับสนุนให้มีการฟื้นฟูแหล่งอาหารและความหลากหลายทางชีวภาพในท้องถิ่นและป่ารอบชุมชน (4) การศึกษาต่อยอดองค์ความรู้และส่งเสริมการเรียนรู้สู่ชุมชน และ (5) เตรียมความพร้อมของชุมชนเพื่อพัฒนาให้เป็นแหล่งเรียนรู้การฟื้นฟู แหล่งอาหารและความหลากหลายทางชีวภาพ จากการรวบรวมองค์ความรู้และการสำรวจพันธุกรรมพืชท้องถิ่นเพิ่มเติมใน 3 ชุมชน (ชนเผ่าม้ง มอญ และคนพื้นเมือง) พบว่ามีการใช้ประโยชน์จากพืชท้องถิ่นจำนวน 264 ชนิด แบ่งเป็น พืชอาหร 154 ชนิด สมุนไพร 100 ชนิด พืชพลังงานและใช้สอย 10 ชนิด มีการรวบรวมเพาะขยายพันธุ์ในธนาคารพืชท้องถิ่น 18 แห่ง จำนวน 635 ชนิด รวม 89,611 ต้น ในจำนวนนี้เป็นพืชหายาก 33 ชนิด และพืชที่มีศักยภาพ 30 ชนิด มีจำนวนผู้ที่ได้รับการถ่ายทอดวิธีการเพาะขยายพันธุ์พืชที่เหมาะสมรวมทั้งวิธีการเพาะขยายพันธุ์พืชที่มีปัญหาการขยายพันธุ์ยาก จำนวน 221 คน 46 ชนิดพืช อาทิ ต๋าว มะรุม ชะอม สะแล หมากผู้หมากเมีย ลิงลาว มะแขว่น ตองหอม ส้มป่อย ย่านาง เชียงดา ผักกาดส้ม ผักดีด ฮ่อม มะเคาะ และฝาง เป็นต้น มีการปลูกพืชเพื่อฟื้นฟูความอุดมสมบูรณ์ของแหล่งอาหารในท้องถิ่นและป่ารอบชุมชน 14 พื้นที่ จำนวน 272 ชนิด รวม -39,578 ต้น โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน 1,335 คน และพืชที่ปลูกมีอัตราการรอดชีวิตร้อยละ 85 มีการต่อยอดองค์ความรู้ และขยายธนาคารพืชท้องถิ่นสู่ระดับครัวเรือน เพื่อใช้เป็นอาหารบริโภคในครัวเรือน ใช้เป็นกล้าพันธุ์ในการปลูกคืนสู่ป่า และเป็นแหล่งจำหน่ายกล้าพันธุ์ให้กับภายในและภายนอกชุมชน เช่น ไผ่เป๊าะ ต๋าว หวาย ต้างหลวง เต่าร้าง ลิงลาว ต้น มีการรวมกลุ่มเพื่อดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ จำนวน 7 กลุ่ม ได้แก่ (1) กลุ่มเพาะขยายพันธุ์พืชผักพื้นบ้านอาหารชุมชน (2) กลุ่มสมุนไพรท้องถิ่น (3) กลุ่มฟื้นฟูหวาย (4) กลุ่มเพาะเลี้ยงกบนา (5) กลุ่มฟื้นฟูพืชให้สีย้อมธรรมชาติ (6) กลุ่มอนุรักษ์และฟื้นฟูกล้วยไม้ท้องถิ่น และ (7) กลุ่มผลิตยาดมสมุนไพรและแปรรูปมะขามป้อม และมีพื้นที่เตรียมความพร้อมเพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้การฟื้นฟูแหล่งอาหารและความหลากหลายทางชีวภาพของชุมชน 6 แห่ง
kristens adult stories tolobel.com malayalam pdf sex stories
my wife cheated on me with my father blog.perecruit.com letter to husband who cheated
บทคัดย่อ(ภาษาอังกฤษ) :
ความเป็นมาโดยสรุป : วิถีชีวิตของชุมชนในชาติพันธุ์ต่างๆ ที่อาศัยอยู่ในเขตพื้นที่สูงส่วนใหญ่พึ่งพาอาศัยทรัพยากร ธรรมชาติในการดำรงชีวิต ซึ่งแสดงออกถึงภูมิปัญญาท้องถิ่นที่ได้รับการถ่ายทอดสืบต่อกันมาเป็นระยะเวลายาวนาน แต่พบว่าในปัจจุบันได้มีการพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจและสังคม รวมถึงการลดลงของพื้นที่ป่าที่เป็นแหล่งรวบรวมความหลากหลายทางชีวภาพ ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงวิถีการดำรงชีวิตของชุมชนบนพื้นที่สูง จากสังคมพื้นบ้านเป็นสังคมเมืองมากขึ้น ทำให้ชุมชนอาศัยทรัพยากรธรรมชาติน้อยลง ส่งผลให้ข้อมูลทางด้านภูมิปัญญาท้องถิ่นสูญหาย นอกจากนี้การเพิ่มขึ้นของประชากรอย่างรวดเร็ว ก่อให้เกิดการแผ้วถางป่า เพื่อใช้เป็นพื้นที่ทำกินและที่อยู่อาศัย ประกอบกับชุมชนได้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติอย่างผิดวิธี เป็นเหตุให้พันธุกรรมที่เป็นประโยชน์ในอดีตบางประเภทสูญหายหรือใกล้จะสูญหาย ทำให้ความเป็นประโยชน์จากป่าที่ใช้เพื่อเป็นแหล่งอาหาร ยา สมุนไพร และพลังงานลดลง
การฟื้นฟูองค์ความรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่น ตลอดจนการฟื้นฟูสภาพความสมบูรณ์ของแหล่งอาหารและความหลากหลายทางชีวภาพ ด้วยการช่วยเพิ่มพันธุกรรมที่เป็นประโยชน์และเป็นความต้องการของชุมชนสู่ป่า จะเป็นการช่วยเร่งให้เกิดการแพร่พันธุ์และเจริญเติบโตของพันธุกรรมที่เป็นประโยชน์เหล่านั้นได้เร็วและเพิ่มขึ้นได้ ประกอบกับหากมีการจัดการที่ดีของชุมชน เพื่อช่วยหล่อเลี้ยงให้พันธุกรรมเหล่านั้นแพร่หลายเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดความหลากหลายทางชีวภาพที่เป็นประโยชน์ต่าง ๆ เหล่านั้นจะเกิดความอุดมสมบูรณ์ขึ้น
สถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง เล็งเห็นถึงความสำคัญดังกล่าว จึงสนับสนุนให้มีการดำเนินการโครงการวิจัยเพื่อการฟื้นฟูสภาพความสมบูรณ์ของป่ารอบชุมชน สำหรับใช้ประโยชน์ทั้งด้านแหล่งอาหาร ยา สมุนไพร ตลอดจนเพื่อพลังงานของชุมชนอย่างมีส่วนร่วมกับชุมชน ในพื้นที่โครงการขยายผลโครงการหลวง และโครงการรักษ์น้ำเพื่อพระแม่ของแผ่นดิน จังหวัดเชียงใหม่ น่าน และแม่ฮ่องสอน โดยเป็นโครงการที่ดำเนินการต่อเนื่องมาตั้งแต่ปี 2550 สำหรับในปี พ.ศ. 2553 จะดำเนินการ จำนวน 18 พื้นที่ โดยการสำรวจพันธุกรรมที่เป็นประโยชน์และเป็นความต้องการของชุมชน ให้การช่วยเหลือชุมชนได้มีการรวบรวมส่วนขยายพันธุ์ โดยหลีกเลี่ยงการทำลายพ่อแม่พันธุ์ แล้วนำไปเพาะเลี้ยง และขยายพันธุ์ในโรงเรือนและพื้นที่ครัวเรือน เพื่อเป็นคลังชีวภาพของชุมชน รวมถึงการพิจารณานำพันธุกรรมจากต่างถิ่นที่เป็นประโยชน์ และเป็นความต้องการของชุมชนมาใช้ประโยชน์ ตลอดจนเพาะขยายพันธุกรรมพืชดังกล่าวโดยกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชน แล้วนำกลับไปใช้ในการฟื้นฟูความอุดมสมบูรณ์ด้านความหลากหลายทางชีวภาพ โดยร่วมกันปลูกดูแลและบำรุงรักษาให้เจริญเติบโต เพื่อเป็นแหล่งอาหาร สมุนไพร และพลังงานของชุมชน หรือพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ชุมชนเพื่อสร้างรายได้เสริมให้กับครัวเรือน ตลอดจนสนับสนุนการขยายผลธนาคารพืชท้องถิ่นของชุมชนสู่ระดับครัวเรือนอื่น ๆ และร่วมกับชุมชนพัฒนาแนวทางเพื่อเตรียมความพร้อมให้เป็นแหล่งเรียนรู้การฟื้นฟู อนุรักษ์ และใช้ประโยชน์จากความหลากหลายทางชีวภาพของชุมชนอย่างยั่งยืน ในลักษณะคนกับป่าอยู่ร่วมกันอย่างพึ่งพาอาศัยกัน แหล่งอาหาร สมุนไพร และพลังงานจากป่าได้รับการดูแลและฟื้นฟูด้วยความหวงแหน เกิดเป็นรูปแบบของความอยู่ดีมีสุขระดับพื้นฐานของชุมชนบนพื้นที่สูง ตามแนวทางปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง และในที่สุดเพื่อเป็นการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมให้เกิดความยั่งยืน และใช้เป็นต้นแบบเพื่อการขยายผลสู่ชุมชนและป่าอื่นๆ ต่อไป
วัตถุประสงค์ : 1. เพื่อศึกษาภูมิปัญญาท้องถิ่นและสังเคราะห์องค์ความรู้ การใช้ประโยชน์จากพืชและความหลากหลายทางชีวภาพของชุมชน พื้นที่ดำเนินการเริ่มปีที่ 1
2. เพื่อคัดเลือก รวบรวม จำแนกชนิดพืชและศึกษาวิธีการขยายพันธุ์พันธุกรรมจากความหลากหลายทางชีวภาพในท้องถิ่นและจากภายนอก โดยเฉพาะอย่างยิ่งพันธุกรรมที่หายากหรือใกล้สูญหายร่วมกับชุมชน
3. เพื่อฟื้นฟูและอนุรักษ์ความอุดมสมบูรณ์ของแหล่งอาหารและความหลากหลายทางชีวภาพสำหรับใช้ประโยชน์ในชุมชนอย่างต่อเนื่อง
4. เพื่อศึกษาต่อยอดองค์ความรู้สำหรับพัฒนาแนวทางการใช้ประโยชน์หรือสร้างรายได้เสริมให้กับชุมชนจากพืชท้องถิ่น
5. เพื่อเตรียมความพร้อมของชุมชน ในการพัฒนาให้เป็นแหล่งเรียนรู้การฟื้นฟู อนุรักษ์ และใช้ประโยชน์จากแหล่งอาหารและความหลากหลายทางชีวภาพอย่างยั่งยืน
6. เพื่อสังเคราะห์องค์ความรู้และสรุปบทเรียนสำหรับสร้างต้นแบบการฟื้นฟูและอนุรักษ์แหล่งอาหารและความหลากหลายทางชีวภาพร่วมกับชุมชน
ขอบเขต : พื้นที่ปีที่ 1
(1) สำรวจและคัดเลือกชุมชนร่วมดำเนินการวิจัย ในพื้นที่โครงการขยายผลโครงการหลวง และพื้นที่โครงการรักษ์น้ำเพื่อพระแม่ของแผ่นดิน
(2) สำรวจและรวบรวมข้อมูลด้านความหลากหลายทางชีวภาพจากรายงานผลการวิจัย
(3) สำรวจและรวบรวมข้อมูลองค์ความรู้ และภูมิปัญญาท้องถิ่น ที่เกี่ยวข้องกับความหลากหลายทางชีวภาพของชุมชน โดยการจัดเวทีชุมชนและสัมภาษณ์ผู้รู้ในท้องถิ่น
(4) รวบรวมและขยายพันธุกรรมพืชทั้งจากในป่า จากภายนอกป่า และคัดเลือกพันธุกรรมที่มีประโยชน์ สำหรับใช้เป็นแหล่งอาหาร ยา สมุนไพร และพลังงาน ร่วมกับชุมชน
(5) ดำเนินการร่วมกับสมาชิกในชุมชนเพื่อขยายพันธุ์ และเพาะปลูกในธนาคารพืชท้องถิ่นของชุมชนและในพื้นที่ระดับครัวเรือน
พื้นที่ปีที่ 2
(6) ให้ความรู้กับชุมชนเกี่ยวกับวิธีการเพาะขยายพันธุ์พืชและการบำรุงรักษา
(7) เพาะขยายพืชและรวบรวมจากแหล่งอื่นในธนาคารพืชท้องถิ่นของชุมชน และปลูกในพื้นที่ระดับครัวเรือน พื้นที่เกษตร และปลูกเสริมป่า ตามความเหมาะสม เพื่อเพิ่มความอุดมสมบูรณ์ของแหล่งอาหาร สมุนไพร และพลังงานอย่างยั่งยืนของชุมชน
(8) นำกลุ่มสมาชิกชุมชน ศึกษาดูงานเกี่ยวกับการฟื้นฟูความหลากหลายทางชีวภาพและภูมิปัญญาท้องถิ่น บนพื้นฐานของปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง เพื่อสร้างความตระหนัก และเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กลุ่มสมาชิกในชุมชน
พื้นที่ปีที่ 3
(9) สนับสนุนการจัดตั้งคณะกรรมการเพื่อจัดตั้งกฎระเบียบ กติกาของชุมชน ในการใช้ประโยชน์ ฟื้นฟู และอนุรักษ์ แหล่งอาหารและความหลากหลายทางชีวภาพของชุมชน
(10) สนับสนุนพันธุ์พืชและวัสดุอุปกรณ์ที่จำเป็นในการขยายพันธุ์และเพาะปลูกพืชเป็นธนาคารพืชระดับครัวเรือน
(11) สนับสนุนและส่งเสริมการปลูกพืชท้องถิ่นเพื่อสร้างรายได้เสริมให้ชุมชนอย่างมีเหตุผลและพอประมาณ
(12) ดำเนินการร่วมกับสมาชิกในชุมชนเพาะปลูกพืชเพื่อฟื้นฟูแหล่งอาหารและความ หลากหลายทางชีวภาพของชุมชนอย่างต่อเนื่อง
(13) สนับสนุนการปฏิบัติการเพื่อการบำรุงรักษาพื้นที่ปลูกในพื้นที่ป่ารอบชุมชนและพื้นที่เกษตร

พื้นที่ปีที่ 4
(14) เตรียมความพร้อมของชุมชนเพื่อพัฒนาเป็นแหล่งเรียนรู้การฟื้นฟู อนุรักษ์ และใช้ประโยชน์จากแหล่งอาหารและความหลากหลายทางชีวภาพร่วมกับชุมชน
(15) สังเคราะห์และสรุปบทเรียนร่วมกับชุมชน เพื่อสร้างต้นแบบการฟื้นฟูแหล่งอาหารและความหลากหลายทางชีวภาพของชุมชนบนพื้นที่สูงอย่างยั่งยืน

ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ: พื้นที่ดำเนินงานปีที่ 1
- มีการรวบรวมข้อมูลองค์ความรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านการใช้ประโยชน์จากความหลากหลายทางชีวภาพของชุมชน
- ชุมชนมีส่วนร่วมในการคัดเลือก รวบรวม และเพาะขยายพันธุกรรมจากความหลากหลายทางชีวภาพในท้องถิ่น เพื่อเป็นธนาคารพืชท้องถิ่นของชุมชน
- มีการศึกษาวิธีการเพาะขยายพันธุ์พืชท้องถิ่น

พื้นที่ดำเนินงานปีที่ 2
- ชุมชนมีการรวมกลุ่มเพื่อดำเนินกิจกรรมการฟื้นฟูสภาพความสมบูรณ์ของแหล่งอาหาร สมุนไพร และพลังงานในป่ารอบชุมชน
- แหล่งอาหาร สมุนไพร และพลังงานในพื้นที่รอบครัวเรือนและพื้นที่ป่ารอบชุมชน ได้รับการฟื้นฟูจากการเพาะปลูกและได้รับการดูแลบำรุงรักษาให้อยู่รอด และมีการเจริญเติบโตอย่างยั่งยืน
พื้นที่ดำเนินงานปีที่ 3
- พื้นที่รอบครัวเรือน พื้นที่ป่ารอบชุมชน และพื้นที่เกษตรได้รับการปลูกพืชท้องถิ่นที่คัดเลือกและบำรุงรักษาอย่างต่อเนื่อง
- มีการขยายธนาคารพืชท้องถิ่นสู่ระดับครัวเรือน
- กลุ่มสมาชิกชุมชนมีรายได้เสริมจากการจำหน่ายพันธุ์พืชท้องถิ่นที่เพาะขยาย
- สมาชิกชุมชนมีการบริหารจัดการและจัดตั้งมีกฎระเบียบในการใช้ประโยชน์ การฟื้นฟูและอนุรักษ์แหล่งอาหารและความหลากหลายทางชีวภาพ
พื้นที่ดำเนินงานปีที่ 4
- เกิดแหล่งเรียนรู้ในการฟื้นฟู อนุรักษ์ และใช้ประโยชน์จากแหล่งอาหารและความหลากหลายทางชีวภาพของชุมชนบนพื้นที่สูงอย่างยั่งยืน
kristens adult stories read malayalam pdf sex stories
เอกสารอ้างอิง : รุ่ง แก้วแดง. 2541. คืนภูมิปัญญาไทยสู่การศึกษาชาติ. สำนักพิมพ์มติชน กรุงเทพฯ.
อนุรักษ์ ปัญญานุวัฒน์. 2548. การวิจัยเชิงปฏิบัติการอย่างมีส่วนร่วม : การเรียนรู้ร่วมกับชุมชน พิมพ์ครั้งที่ 2. โทนคัลเลอร์ เชียงใหม่.
อรุณี เวียงแสง. 2549. หลักสูตรการวิเคราะห์ชุมชนแบบมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาและยกระดับสู่หมู่บ้านธนาคารอาหารชุมชน. 110 หน้า
สรุปผลการวิจัย :
รายชื่อนักวิจัยในโครงการ : พบ 1 รายการ   
ชื่อนักวิจัยตำแหน่งในโครงการสัดส่วนปริมาณงาน (%)
 น.ส.จารุณี ภิลุมวงค์ หัวหน้าโครงการวิจัย 0.00
 
ลิขสิทธิ์ : พบ 0 รายการ   
ไม่พบรายการ
 
เอกสารที่เกี่ยวข้อง : พบ 0 รายการ   
ไม่พบรายการ
 
สารสนเทศเชิงภูมิศาสตร์ : พบ 0 รายการ   
ไม่พบรายการ
 
โครงการวิจัยอื่นที่เกี่ยวข้อง: พบ 0 รายการ   
ไม่พบรายการ